Αρχική / Your Stories / Ένα γράμμα απολογίας μιας μάνας για το διαζύγιο της

Ένα γράμμα απολογίας μιας μάνας για το διαζύγιο της

mother crying1

Παιδί μου,

Σου ζητώ συγνώμη που αποτύγχαμε. Θα νιώθω πάντα ένοχη που χαλάσαμε τον ψυχικό σου κόσμο. Η χειρότερη στιγμή της ζωής μου, ήταν όταν μου είπες ότι θα προτιμούσες να μέναμε όλοι μαζί και ας υπήρχαν εντάσεις παρά χωρίς, και ο καθένας χωριστά. Δεν είχα όμως κουράγιο να σου πώ ότι αν συνεχίζαμε όλοι μαζί δεν θα μπορούσα άλλο να ζήσω. Ξέρω επίσης, ότι όταν βρίσκεσαι στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών και 10 ετών, θέλεις του γονείς σου ενωμένους μαζί και γι αυτό το λόγο νιώθω πολύ ένοχη.



Συγνώμη που έπρεπε να μένεις σε δύο σπίτια. Κάθε σαββατοκύριακο ή και πολλές φορές και για βδομάδες έπρεπε να μετακομίζεις, χωρίς να σε ρωτήσει κανείς αν είχες την όρεξη να μπεις σε αυτήν την διαδικασία. Είναι εξουθενωτικό για έναν ενήλικα πόσο μάλλον για ένα μικρό παιδί.

Σου ζητώ συγνώμη για τις φορές που βγαίναμε χωριστά εγω και ο μπαμπάς με εσάς… Ο καθένας με την δική του σειρά. Ενώ στα παιδικά σου μάτια θα ήθελες η μαμά και ο μπαμπάς να είναι μαζί αγαπημένοι. Το καλύτερο θα ήταν να έβλεπες τους δύο μας σε μια υγιή και αρμονική σχέση.

Συγνώμη για τις φορές που δεν ήμουν εκεί όταν ήθελες να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς. Όπως επίσης και για τον μπαμπά, όπου όταν πηγαίναμε διακοπές δεν ήταν μαζί μας. Συγνώμη και για τους φίλους σου, που έπρεπε να τους εξηγήσεις γιατί έχεις δύο σπίτια και γιατί πρέπει να κάνεις διάκοπες σε δύο μέρη χωριστά για να μην έχουν παράπονο οι γονείς σου.

Συγνώμη για τις φορές που σε βάζαμε να μεταφέρεις μηνύματα αντί να κάτσουμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Συγνώμη γιατί σήμερα είναι Τετάρτη και είναι μέρα που βλέπεις τον μπαμπά και εσύ δεν θές να πας αλλά πρέπει. Δεν θα ξεχάσω στα δέκατα γενέθλια σου, όταν με δάκρυα στα μάτια μου είπες : Μαμά, τώρα θα περιμένω 365 μέρες για να φάμε όλοι μαζί εγώ εσύ ο μπαμπάς και η μικρή μου αδερφή ;

Συγνώμη γιατί δεν είμαι παιδί χωρισμένων γονιών. Ξέρω πώς είναι να μην σε παίζουν τα άλλα παιδιά, να μην είσαι πρώτος στην ομάδα, να θέλεις πράγματα τα οποία οι γονείς σου δεν μπορούν να στα δώσουν λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά δεν ξέρω πώς είναι να είσαι παιδί χωρισμένων γονιών. Θέλω πολύ να μπώ στην θέση σου. Κάνω ότι μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στην θέση σου. Μπορώ να σου συμπαρασταθώ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τον πόνο σου. Τον πόνο που εγώ σου προκάλεσα και ξέρω ότι ένα συγνώμη είναι πολύ μικρής σημασία μπροστά στον πόνο που σου έχω προκαλέσει.

Δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να ξεπεράσω τις ενοχές μου αλλά θέλω να ξέρεις οτι σε Λατρεύω όσο τίποτε άλλο στον κόσμο! Είσαι η ζωή μου, ο λόγος Ύπαρξης μου!!

Η Μαμά σου!!

Εαν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία στείλτε μας email εδώ ή μηνυμα στην σελίδα στο facebook εδώ. Η δημοσίευση γίνεται είτε ανώνυμα είτε επώνυμα.

 

Αφροδίτη Αργυροπούλου

* Το παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του mommyandthecity.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.

Δείτε Επίσης

biasmow

Ο καλύτερος μου «φίλος» με βίασε, την πρώτη φορά που βγήκα έξω αφού είχα γίνει μαμά.

Δεν έχει περάσει πολύ καιρός  από τότε που μόλις είχα γίνει μητέρα και δεν είχα …

error: