Αρχική / Uncategorized / Έχουμε γίνει μια κοινωνία που περιμένει στη γωνία όποιον γονέα δεν θέλει να μεγαλώσει το παιδί του με τα σημερινά πρότυπα!

Έχουμε γίνει μια κοινωνία που περιμένει στη γωνία όποιον γονέα δεν θέλει να μεγαλώσει το παιδί του με τα σημερινά πρότυπα!

child-falls-off-bike

Καθώς κατευθυνόμουν προς το εμπορικό σήμερα το πρωί, προσπέρασα μια  μητέρα και την 3 ετών κόρη της. Το μικρό κορίτσι προσπάθησε να πηδήξει το σκαλοπάτι στο πάρκινγκ και έπεσε με τα χέρια. Κοίταξε την μητέρα της περιμένοντας αντίδραση.

“Ω Θεέ μου!”  ούρλιαξε η μητέρα. «Μωρό μου είσαι καλά; Πόνεσες; Τι σε πονάει;” Το μικρό κορίτσι ξέσπασε σε λυγμούς και τελικά κάτι που δεν ήταν τίποτα έμοιαζε σαν να έπρεπε να καλέσουν ασθενοφόρο.

Η γυναίκα όρμησε και άρπαξε το μικρό κορίτσι στην αγκαλιά της, μουρμουρίζοντας για τα σκισμένα γόνατα και φιλώντας τα για να διώξει τον απαίσιο πόνο μακριά. Καθώς η μαμά και κόρη έμπαιναν στο εμπορικό, κοίταξα στα μάτια το μικρό κορίτσι και νομίζω κατάλαβα τι σκεφτόταν. Το μικρό κορίτσι ήξερε ακριβώς τι έκανε και η μαμά έπεσε στην παγίδα . Το ξέρω αυτό, γιατί και τα δικά μου παιδιά κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Πλέον ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο φόβος κυριαρχεί – ο φόβος του πόνου, της απώλειας, των ξένων, της αποτυχίας και τα παιδιά μας είναι τα μεγαλύτερα θύματα. Θέλουμε να τα προστατέψουμε από τα πάντα, να τα κρατήσουμε ασφαλή και ευτυχισμένα, αλλά τελικά δημιουργούμε μια γενιά παιδιών που δεν μπορούν να σκεφτούν για τον εαυτό τους.

Είμαι παιδί της δεκαετίας του ’70. Γεννήθηκα αρκετά αργά για να αποφύγω τις ντίσκο και αρκετά νωρίς για να θυμάμαι ανθρώπους να καπνίζουν στο αεροπλάνο. Μεγάλωσα σε χωριό και στην ηλικία των 6, συχνά έπαιζα στο δάσος και το εξερευνούσα, μαζί με τον αδερφό μου, μερικές φορές και μόνη μου! Ναι μόνη μου στο δάσος: Ένα 6χρονο κορίτσι μόνο του στο δάσος.

Οι γονείς μου ήταν πολύ καλοί γονείς, αλλά για τα σημερινά πρότυπα θα είχαν συλληφθεί πολλές φορές για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο. Δεν είμαι σίγουρη πότε έγιναν όλα τόσο τρομακτικά αλλά, από τότε έχουμε γίνει μια κοινωνία που περιμένει στην γωνία όποιον γονέα δεν θέλει να μεγαλώσει το παιδί του με τα σημερινά πρότυπα.

Η περίπτωσή μου: Τα παιδιά μου, ηλικίας 4 και 6 χρονών, έπαιζαν με μια κιμωλία στην είσοδο του εξοχικού μας. Έπρεπε να πάω τουαλέτα. Τους είπα να μην βγουν από την είσοδο της αυλής και να μπουν να φωνάξουν σε περίπτωση ανάγκης. Το πολύ 5 λεπτά αργότερα, βγήκα έξω και υπήρχε μια γυναίκα η οποία μου έβαλε τις φωνές επειδή άφησα τα παιδιά μου χωρίς επίβλεψη ( τα οποία ήταν εκεί και χαρούμενα συνέχιζαν να ζωγραφίζουν με την κιμωλία).

Αυτές τις μέρες αν δεν είσαι συνεχώς πάνω από το παιδί σου στο πάρκο, προσπαθώντας να αποφύγεις την κάθε του πτώση που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη χρήση ενός χανζαπλαστ, είσαι ένας κακός γονέας.  Είσαι κακός γονέας και απρόσεκτος και αδιάφορος και…

Μην με παρεξηγήσετε. Το ξέρω ότι δεν ζούμε στον ίδιο κόσμο που μεγάλωσα, και ότι οι προσεγγίσεις για την ανατροφή του παιδιού έχουν αλλάξει τελείως. Αλλά δεν υπάρχει και τόσο τεράστια διαφορά, και είμαι φοβισμένη που τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν χωρίς να γνωρίζουν πώς να περιηγηθούν σ’αυτό το γενναίο νέο κόσμο, επειδή κάποιος θα κάνει τα πάντα γι ‘αυτά.

Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι αυτάρκεις, ανεξάρτητα, σκεπτόμενα με το να φανταστούν πως θα αντιδράσουν σε άβολες καταστάσεις; Πως θα συμβεί αυτό, αν εμείς φροντίζουμε να είναι πάντα άνετα;

Να αγαπάτε τα παιδιά σας, αλλά αφήστε τα να ματώσουν και λίγο. Αφήστε τα να αποτύχουν. Αφήστε τα να μάθουν πως να αντιδρούν όταν κανείς δεν βλέπει, ακόμα και αν είστε εκεί και βλέπετε. Θα σας ευχαριστούν αργότερα.

Heidi Chandler

Διαβάστε επίσης:

Τι διδάσκει στα παιδιά της η μαμά όταν ζητά συγνώμη;

Μάθετε στα παιδιά να σας αγαπάνε αλλά να μη σας χρειάζονται

Τελικά πρέπει να προσποιηθείς οτι δεν άκουσες εαν το παιδί σου βρίσει;

Δείτε Επίσης

μαμά και μπαμπά

Το γράμμα ενός παιδιού στους γονείς του: «Μαμά και Mπαμπά…»

«Δεν υπάρχουν κακά παιδιά – υπάρχουν μόνο αποθαρρυμένα και δυστυχισμένα παιδιά, που δεν είχαν την …

error: