Αρχική / Must See / Μανούλες το γάλα σας…

Μανούλες το γάλα σας…

to-gala-sas-manoules

Δεν είχα αρκετές δυνάμεις για να αμυνθώ, γι’ αυτό κι επιτέθηκα με σύμμαχο το μητρικό γάλα — Μια αληθινή ιστορία

Πέρασαν σχεδόν δύο μήνες από τη μέρα που έγινα για δεύτερη φορά μητέρα. Μία μέρα που σημάδεψε τη ζωή μου αφήνοντάς μου ένα γερό μάθημα ζωής.

Είχα γενικά μία καλή εγκυμοσύνη, την οποία δυσκολεύτηκα να πετύχω. Ο ενθουσιασμός για τον ερχομό του γιου μου ήταν αυτό που μου έδινε δύναμη καθώς αντιμετώπιζα μία σοβαρή οικογενειακή κρίση. Έτσι τελευταίο Σάββατο του Νοέμβρη μπαίνω για να φέρω στον κόσμο το δεύτερο παιδί μου με καισαρική τομή.

Παρακολουθούσα το χειρουργείο μου κρυφά από την αντανάκλαση του τεράστιου προβολέα από πάνω μου, όταν ήρθε η στιγμή να ξανά βιώσω το θαύμα της μητρότητας. Το είδα να βγαίνει από μέσα μου και γεμάτη αγωνία περίμενα το κλάμα του. Ακούστηκε μια μικρή κραυγούλα και μετά σιωπή… παγώνω κι αισθάνομαι ότι κάτι δεν πάει καλά..τη σιωπή διαδέχονται ήχοι από χτυπήματα πάνω σε γυμνό δέρμα.. ‘‘ πού είναι το μωρό μου, γιατί δεν τον ακούω’’ οι μόνες λέξεις που μπορώ να αρθρώσω μέσα στον πανικό που με έχει κυριεύσει κι έπειτα ακούω τον παιδίατρο να φωνάζει ‘‘γρήγορα παιδιά φεύγουμε’’.

Η πίεση χτύπησε κόκκινο, ο γυναικολόγος, η μαία μου κι ο αναισθησιολόγος μάταια προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν λέγοντας μου ότι τον πήραν να τον πλύνουν. Προσπαθούσα να φωνάξω αλλά τα φάρμακα της αναισθησίας δε με άφηναν. Η μόνη φράση που ψέλλιζα ‘‘πού είναι το μωρό μου..’’. Κάποια στιγμή μου το έφεραν αλλά μου το έδειξαν από μακριά, δεν μου τον ακούμπησαν και δεν τον φίλησα. Είχε κάνει άπνοια. Μόνο αυτό μου είπαν για την ώρα. Τελείωσε το χειρουργείο και με ανέβασαν στο δωμάτιο με rooming in που είχα επιτακτικά ζητήσει καθώς ήθελα να θηλάζω κατ’ απαίτηση του μωρού μου. Ήμουν μόνη σε ένα τρίκλινο δωμάτιο με ένα άδειο πυρέξ δίπλα μου και το μωρό μου στην εντατική διασωληνωμένο.

Κάθισε μια μέρα στην εντατική του ιδιωτικού νοσοκομείου και έπειτα διακομίσθηκε σε δημόσιο καθώς οι ανάγκες του σε οξυγόνο αυξάνονταν, χρειαζόταν ειδικό αναπνευστήρα τον οποίο δεν διέθεταν και το κόστος ήδη ήταν υπέρογκο. Από την πρώτη μέρα ζήτησα θήλαστρο και ξεκίνησα αντλήσεις. Ενημερώθηκα για τη διαδικασία των αντλήσεων από φίλες, συμβούλους θηλασμού και την ομάδα στο facebook ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ : Πανελλήνιο Δίκτυο Εθελοντικών Ομάδων Υποστήριξης Θηλασμού, τους όποιους και υπερευχαριστώ για τη στήριξή τους όλο το διάστημα της παραμονής μας στην εντατική. Στην αρχή δεν έβγαζα ούτε σταγόνα. Ζήτησα από τον άντρα μου να βγάλει μία φωτογραφία το γιο μας, όχι και τόσο κολακευτική καθώς ήταν μέσα στα καλώδια, τα μηχανήματα και τους σωλήνες. Ξυπνούσα κάθε 2,5 ώρες έβαζα το θήλαστρο και κοιτούσα το μωρό μου. Έκλαιγα αλλά σκεφτόμουν ότι από στιγμή σε στιγμή θα βγει και πρέπει να έχω γάλα.
Είχα εμπειρία στο θηλασμό από την κόρη μου αλλά τώρα ήταν διαφορετικά.

Δεύτερο 24ωρο μόνη στο δωμάτιο, το μωρό μου σε άλλο νοσοκομείο, τα πυρέξ με τα νεογέννητα να πηγαινοέρχονται στο διάδρομο. Πόνος , τεράστιος πόνος.

Πήρα τηλέφωνο να ενημερωθώ για την πορεία του και ο ιατρός στην εντατική μου ζήτησε να πάμε με το σύζυγό μου άμεσα εκεί. Το μωρό ήταν πλέον σοβαρά.

Δε θυμάμαι και πολλά πέρα από τη φιγούρα μίας λεχώνας 2 ημερών χειρουργημένη να ουρλιάζει να την αφήσουν να φύγει να πάει να αποχαιρετήσει το μωρό της. Έφυγα με μία ρόμπα και πάνινες παντόφλες μέσα στη βροχή και πήγα να τον δω.
Αυτό που αντίκρισα με σόκαρε. Γύρισα σπίτι μου, αρνήθηκα να γυρίσω σε εκείνο το δωμάτιο της κλινικής. Το μεσημέρι είπαν στους δικούς μου να με προετοιμάσουν γιατί μέχρι το επόμενο πρωί θα είχε καταλήξει. Ένα μηχάνημα τον κρατούσε στη ζωή. Κατέρρευσα.

Δεν είχα αρκετές δυνάμεις για να αμυνθώ σε όλους αυτούς γύρω μου που με προέτρεπαν να πάρω χάπια γι’ αυτό κι επιτέθηκα με σύμμαχο το μητρικό γάλα.

Όσο μου φώναζαν να σταματήσω τόσο περισσότερο πείσμωνα και μάζευα γάλα.

Αεροβαφτίσαμε το μικρό μας εκείνο το απόγευμα και το τάξαμε στην Παναγιά.
Προς έκπληξη όλων ο μικρός ήταν μαχητής και κατέβασε λίγο τις ανάγκες του σε οξυγόνο τις επόμενες ώρες. Μα και πάλι ήταν κρίσιμα.
Είχαμε πλέον επίσημα τη διάγνωση πνευμονία και πνευμοθώρακας. Το μόνο που ζητούσαν οι εντατικολόγοι ‘’το γάλα σου μανούλα… το γάλα σου να μας φέρνεις’’.
Την 7η μέρα ξεκίνησε η εντερική σίτιση με γάλα, μόνο μητρικό γάλα. Η καλυτέρευση του από τότε θεαματική. Οι αντλήσεις συνέχιζαν με τον ίδιο ρυθμό.
Έβγαζα πλέον σχεδόν 1 λίτρο την ημέρα.
Είχα ένα σοβαρό στόχο, να θρέψω το παιδί μου που νοσούσε από τη σοβαρή λοίμωξη με ένα υγρό γεμάτο θρεπτικά συστατικά κι εκατομμύρια ζωντανά κύτταρα συμμάχους και ενισχυτές της άμυνάς του. Την 17η μέρα της ζωής του μας κάλεσαν για εξιτήριο.

Είχε γίνει το θαύμα.

Η άψογη ιατρική αντιμετώπιση στη ΜΕΝΝ, η Παναγίτσα κι αυτή η λευκή μετάγγιση που ονομάζεται μητρικό γάλα είχαν σώσει το παιδί μου.
Μέσα στη ΜΕΝΝ έγινα καλύτερος άνθρωπος, έγινα μαμά όλων των παιδιών που νοσηλεύονται, έμαθα να εκτιμώ τις στιγμές και να εστιάζω στο σήμερα. Ευχαριστώ πολύ όσους μας στήριξαν σε αυτόν τον αγώνα.

Μανούλες το γάλα σας..

* Το παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του mommyandthecity.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.

Διαβάστε επίσης:

Πεινασμένο νεογέννητο βρίσκει το δρόμο για το γάλα μόνο του!

«Το γάλα μου δεν έφτανε…»

Δείτε Επίσης

Η εγκυμοσύνη ανά εβδομάδα

Η ανάπτυξη του εμβρύου ανά εβδομάδα, σε 40 μοναδικές φωτογραφίες

Η εικονογράφος Peg Gerrity δημιούργησε ένα μοναδικό φωτογραφικό project, το οποίο απεικονίζει την ανάπτυξη του εμβρύου …

error: