Αρχική / Your Stories / Η καισαρική μου φάνηκε πανεύκολη!

Η καισαρική μου φάνηκε πανεύκολη!

 

anne_geddes_03-1200x900_c

Η ιστορία της Έλενας
Έλενα γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο)

Mε λένε Έλενα και αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σου καθώς και με τις υπόλοιπες μανούλες(και αυτές που πρόκειται να γίνουν) την εμπειρία μου.

Λοιπόν, με τον άντρα μου παντρευτήκαμε στις 31/05/2008, ημέρα έναρξης και της ελεύθερης σεξουαλικής μας δραστηριότητας. Είπαμε να ολοκληρωθεί η ευτυχία μας κάνοντας ένα παιδάκι. Έμεινα αμέσως έγκυος, δυστυχώς όμως η χαρά κράτησε λίγοΕίχα παλίνδρομη κύηση μετά από ένα μήνα και κάτι μέρες. Δεν πειράζει όμως, για όλα υπάρχει ένας λόγος που γίνονται.

Μετά από 3 ακριβώς μήνες με συμβουλή του γιατρού μου, ξεκινήσαμε να κάνουμε ελεύθερα. Θέλαμε πάρα πολύ ένα μωράκι, πιο πολύ από ποτέ. Εγώ το είχα συνεχώς στο μυαλό μου (ίσως για αυτό και καθυστέρησε να έρθει). Τέλος πάντων, οι μήνες περνούσαν και δεν έμενα έγκυος. Έκλαιγα κάθε φορά που μου ερχόταν περίοδος…

Στο εξάμηνο πήγα και κάναμε εξετάσεις και εγώ και ο άντρας μου. Τι να κάνει με την τρελή που έμπλεξε! Όλα βγήκαν ευτυχώς μια χαρά, αλλά το άγχος… Μέχρι και σε άλλο γιατρό πήγα μήπως και έκανε λάθος διάγνωση ο δικός μου.

Όταν μου είπε ο δεύτερος γιατρός πως ήταν όλα καλά, ηρέμησα και δεν μου ξανάρθε περίοδος. Μετά από 9 μήνες! Έκανα τεστ και ναι ήταν θετικό!! Κλάμα εγώ, χαρά ο άντρας μου. Αν και είχα αποκόλληση μετά από λίγες μέρες και ξάπλωνα για 2 μήνες με εμετούς, η πίστη μας δεν χάθηκε και όλα πήγαν καλά. Πολυλογώ τώρα, αλλά για μένα έχουν όλα σημασία.

Ο καιρός περνούσε και ζούσαμε σε πελάγη ευτυχίας αναμένοντας βέβαια το μωρό μας. (Το τι τραγούδια και λογάκια της έλεγα…) Η μικρή μας πριγκίπισσα -έτσι την λέμε – μας έκανε την χάρη και μας φανέρωσε το φύλο της στο μεγάλο υπερηχο (καλά, το τι άγχος είχα σε κάθε εξέταση η υπερηχο δεν περιγράφεται)
Από τον έβδομο μήνα και ως την ώρα που γέννησα ήταν με τον ποπό προς τα κάτω και το κεφάλι στο στομάχι μου. Ο γιατρός μου μου είπε «Αν παραμείνει σε αυτή την θέση, πάμε για καισαρική«. Καθόλου δεν με πείραξε. Το μωρό να είναι υγιές και όλα τα άλλα δεν με απασχολούν.
ΠΗΤ είχα 2/07/2010, η ημερομηνια καισαρικής ήταν 24/07 -τα γενέθλια του άντρα μου- η πριγκίπισσα βιαζόταν όμως και στις 18/07 είχα λίγο αίμα και κάτι πόνους.
Πήγαμε στην κλινική μετά από το τηλεφώνημα που είχα με το γιατρό μου αλλά τζίφος. Μας έστειλαν πίσω. Είχα 1 διαστολή και συσπάσεις, αλλά όχι αρκετές για να γεννήσω. Τα ξημερώματα 19/07 οι πόνοι άρχισαν, πρώτα ανά τέταρτο μετά ανά δεκάλεπτο, πήρα το γιατρό και μου λέει «Σήμερα γεννάς«.
Έκανα το μπάνιο μου, ξυρίστηκα και ένιωθα μεγάλη χαρά που πήγαινα να γεννήσω -αν και φοβιτσιάρα και άνθρωπος που δεν αντέχει τον πόνο. Οι πόνοι μέχρι να φτάσουμε έγιναν πιο έντονοι και ανά πεντάλεπτο.
Με βάζουν για κλύσμα κτλ και μόλις μπαίνω στο χειρουργείο καταφτάνει και η κολλητή μου(που έχει τελειώσει και δουλέψει για λίγο σαν μαία και με την άδεια του γιατρού μου ήταν στο χειρουργείο), εγώ γεμάτη λαχτάρα να μην φοβάμαι καθόλου.
Μου βάζουν την επισκληριδιο και αρχίζω να μην νιώθω τα πόδια μου. Ο γιατρός μου ξεκινάει την διαδικασία και εμείς με την κολλητή μου να λέμε «πως να είναι άραγε η μικρή, ξανθιά η μελαχρινή;«.
Ο γιατρός μου λέει ‘»Μην κουνηθείς» και εγώ νιώθω να βγαίνει κάτι από μέσα μου και ακούω ένα «ουα ουα ουα» και ξεσπάω σε κλάματα ε υ τ υ χ ί ας που δεν περιγράφεται με λέξεις και που την έχουν νιώσει μόνο οι μάνες.
Και την αντικρίζω! «Θαύμα» σκέφτομαι από μέσα μου και την φιλάω γιατί δεν μπορώ να την πιάσω έχοντας τα χέρια μου με σωληνάκια για τα διάφορα που επιβάλλονται για το χειρουργείο.
Οι ώρες περνάνε, εγώ είμαι λίγο ζαλισμένη από την επισκληρίδιο, κατά το βράδυ και έχοντας έρθει να με δούνε γύρω στα 20 άτομα λόγω Σαββάτου, περιμένω να πονέσω… Τίποτα.
Όλο το βράδυ έμεινα ξύπνια γιατί σκεφτόμουν την μικρή αλλά πόνος τίποτα. Την άλλη μέρα αφού… αερίστηκα, μου είπαν να σηκωθώ, ένιωσα κάτι τραβήγματα αλλά ελάχιστα πονάκια σαν τσιμπήματα. Αυτά ήταν που είχα τις λίγες μέρες στην κλινική. Δεν το πίστευα -ούτε και ο γιατρός μου- γιατί άλλα μου έλεγαν για την καισαρική. Δεν ήταν σίγουρα πόνοι γέννας.
Εύχομαι να έχω μια τόσο καλή εμπειρία καισαρικής και την δεύτερη φορά αν με αξιώσει ο Θεός. 
Συγνώμη για το υπέρ περιγραφικό μου γραμμα αλλά ήθελα να τα μοιραστώ όλα μαζί σας. Ευχαριστώ τον Θεό που με ευλόγησε με το υπέροχο δώρο της μητρότητας και τον γιατρό μου Γ. Κατραντζιώτη που με άντεξε και με αντέχει!
Εύχομαι όλα τα παιδιά του κόσμου να είναι γερά καθώς και οι γονείς τους για να τα ανατρέφουν με αγάπη!!!

Διαβάστε επίσης:

Δείτε Επίσης

γέννα με καισαρική

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη διαδικασία μιας γέννας με καισαρική

Περίπου ένα στα πέντε μωρά γεννιούνται με Καισαρική τομή. Τα δύο τρίτα αυτών των Καισαρικών …

error: