Αρχική / Παιδί / Συμβουλές / Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου πάσχει από αποφρακτική άπνοια;

Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου πάσχει από αποφρακτική άπνοια;

αποφρακτική άπνοια

Το ροχαλητό στα παιδιά δεν είναι πάντοτε αθώο. Πολλές φορές αποτελεί ένα από τα συμπτώματα του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας. Φυσικά κάθε παιδί που ροχαλίζει, δεν πάσχει απαραίτητα, το αντίστροφο, όμως, ισχύει… Ως αποτέλεσμα έχουμε ένα παιδί που δεν απολαμβάνει έναν καλό και ξεκούραστο ύπνο και αυτό έχει επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωή του.

Δες ακόμα:

Πόσο επικίνδυνη είναι η οξεία επιγλωττίτιδα; Οδηγίες προς γονείς.

Πότε εμφανίζεται η μερική απόφραξη του ρινοδακρυϊκού πόρου; Συμπτώματα. Διάρκεια. Αντιμετώπιση.

ΣΟΣ: Πνιγμονή στο βρέφος. Τι πρέπει να κάνω;

Πώς να θωρακίσετε τον παιδικό οργανισμό από τις ιώσεις: Μύθοι και Αλήθειες

Οδηγίες για γονείς με βρέφη και νήπια: Τι πρέπει να γνωρίζετε για τη βρογχιολίτιδα

Τι προβλήματα προκαλεί το τζάκι στα νεογέννητα μωρά και νήπια;

Κατακράτηση Αναπνοής: Το σύνδρομο που πανικοβάλλει τους γονείς. Πόσο επικίνδυνο είναι;

Πολλά παιδιά ροχαλίζουν ή/και κάνουν ανήσυχο ύπνο. Άλλα ροχαλίζουν μόνο όταν είναι «κρυωμένα» και άλλα πολύ συχνά. Το ροχαλητό αυτό άλλες φορές είναι μάλλον «αθώο», σε αρκετές όμως περιπτώσεις μπορεί να μαρτυρά μια «κρυμμένη» παθολογία, που έχει να κάνει με διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονική του ύπνου του παιδιού μας, όπως το σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών.

Επειδή,  όπως θα δείτε παρακάτω, οι διαταραχές κατά τον ύπνο μπορούν να εμφανιστούν,  «με χίλια πρόσωπα», η διάγνωσή τους απαιτεί πολύ προσεκτικά βήματα, γνώση και μέθοδο. Εάν ένας γονιός υποπτεύεται ότι το παιδί του μπορεί να έχει πρόβλημα, πρέπει να ενημερώσει το γιατρό, αφού το πρόβλημα δεν πρόκειται να περάσει «από μόνο του».

Πρέπει να γνωρίζετε πως αν και είναι λίγα τα παιδιά που θα εμφανίσουν σοβαρές επιπλοκές, είναι πολλά εκείνα που θα έχουν μια κακή ποιότητα ύπνου και κατ’ επέκταση μια σειρά από ημερήσια συμπτώματα, όπως: αναπτυξιακές διαταραχές, υπερκινητικότητα, μαθησιακές δυσκολίες, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωή του.

*Γράφει ο Γεώργιος Χαρίτος, Ειδικός Παιδίατρος. Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο αντικείμενο της Παιδιατρικής Πνευμονολογίας. Με εμπειρία στα χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και διαταραχές ύπνου παιδιών.

Αποτέλεσμα εικόνας για αποφρακτική άπνοια παιδί

Ποια παιδιά πρέπει να ελεγχθούν ;

  1. Παιδιά τα οποία ροχαλίζουν συχνά, ακόμη και όταν δεν είναι «άρρωστα».
  2. Παιδιά που κάνουν ιδιαίτερα ανήσυχο ύπνο (στριφογυρίζουν/ξυπνούν)
  3. Παιδιά που κατά τον ύπνο ιδρώνουν εύκολα, ακόμη και όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος δεν είναι υψηλή
  4. Εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους έχουν διαπιστώσει ότι σταματά/ «κόβεται» η αναπνοή τους όταν κοιμούνται
  5. Παιδιά που είναι γνωστό ότι έχουν υπερτροφικές αμυγδαλές και αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) 
  6. Παιδιά με στασιμότητα σωματικής ανάπτυξης σε συνδυασμό με συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού.
  7. Παιδάκια που εμφανίζουν ανεξήγητη πρωτοπαθή νυχτερινή ενούρηση και δεν μπορούν να κόψουν εύκολα την πάνα το βράδυ.
  8. Παχύσαρκα παιδάκια με δυσκολία στην αναπνοή.
  9. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες/διαταραχές συμπεριφοράς/πρόβλημα υπερκινητικότητας που κάνουν ανήσυχο ύπνο.

Πώς γίνεται αυτός ο έλεγχος ;

  • Γίνεται λεπτομερή λήψη του ατομικού και του οικογενειακού ιστορικού του παιδιού . Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιούμε έχει περισσότερες από 100 ερωτήσεις. Αυτό το πρώτο βήμα, όμως, είναι και το σημαντικότερο. Το ιστορικό από μόνο του, σε συνδυασμό με την γνώση του γιατρού μας γύρω από το πρόβλημα, αρκεί, αν όχι να βάλει την διάγνωση, να «ξεδιαλέξει» εκείνα τα παιδιά που χρειάζεται να προχωρήσουν σε περαιτέρω έλεγχο.
  • Στην κλινική μας εξέταση, θα χρειαστούμε πάντοτε την βοήθεια του συναδέλφου ΩΡΛ για την επισκόπηση των αδενοειδών εκβλαστήσεων και την εκτίμηση άλλων παραμέτρων (σχήμα υπερώας/περίμετρος τραχήλου κτλ).

ΑΜΥΓΔΑΛΕΣ – «ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ»

  • Ακολούθως, βγάζουμε στο παιδί μας μια ακτινογραφία επιφάρυγγα (πλάγια λήψη με τον αυχένα σε έκταση). Αυτή συχνά αποκαλύπτει πληροφορίες για το εύρος του ανώτερου αεραγωγού.
  • Το επόμενο βήμα είναι η εκτέλεση δοκιμασίας νυχτερινής οξυμετρίας. Είναι μια διαδικασία απλή, κατά την οποία το παιδί μας κοιμάται φορώντας στο χεράκι του ένα ρολόι-οξύμετρο το οποίο καθόλη την διάρκεια της νύχτας καταγράφει τον κορεσμό οξυγόνου του παιδιού μας. Όταν το παιδί μας ξυπνά το πρωί, το ρολογάκι αφαιρείται και τα αποτελέσματα διαβάζονται και βαθμολογούνται από ειδικό γιατρό.Ακολούθως, βγάζουμε στο παιδί μας μια ακτινογραφία επιφάρυγγα (πλάγια λήψη με τον αυχένα σε έκταση). Αυτή συχνά αποκαλύπτει πληροφορίες για το εύρος του ανώτερου αεραγωγού.
  • Τέλος, η εξέταση που με μεγάλη ακρίβεια προσδιορίζει όχι μόνο την διάγνωση,αλλά και τον βαθμό του προβλήματος, είναι η ολονύκτια πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου. Η μελέτη ύπνου είναι δύσκολο να γίνει, καθώς απαιτεί ειδικό εργαστήριο και προσωπικό. Το παιδί  μας πρέπει να κοιμηθεί όλο το βράδυ στο εργαστήριο ύπνου συνδεδεμένο με μηχανήματα που καταγράφουν μια σειρά από παραμέτρους (συνεχές ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, ηλεκτρομυογράφημα, κορεσμός οξυγόνου, αναπνευστικές κινήσεις θώρακα-κοιλιάς, εκπνεόμενη ροή αέρα κ.α). Η συνεργασία δεν είναι εύκολη και τα εργαστήρια ύπνου στην Ελλάδα είναι ελάχιστα. Για τον λόγο αυτό, η νυχτερινή οξυμετρία παγκοσμίως κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος.

Πώς μπορεί το παιδί μου να απαλλαγεί από αυτό το πρόβλημα και να αποκτήσει μια καλύτερη ποιότητα ύπνου ;

Εξαρτάται από τον βαθμό του προβλήματος.

Παιδιά με ήπιο πρόβλημα θα προχωρήσουν με απλές οδηγίες – θεραπευτικά μέτρα:

  • Βελτιώνω την θέση ύπνου του παιδιού. Η κακή στάση του σώματος κατά τον ύπνο, μπορεί να επιδεινώσει την κλινική εικόνα. Η προτιμητέα θέση είναι η πλάγια, με τον αυχένα σε ελαφρά έκταση. Επιλέγω προσεκτικά μαξιλάρι.
  • Εαν το παιδί μου είναι υπέρβαρο, φροντίζω να ελέγξω το σωματικό του βάρος. Απώλεια βάρους  15% μπορεί να βελτιώσει σε ορισμένες περιπτώσεις τα συμπτώματα.
  • Σταματώ να υποβάλλω το παιδί μου σε παθητικό κάπνισμα. 
  • Αποφεύγω την υπερβολική χορήγηση αντιισταμινικών που μπορούν να καταστείλλουν το παιδί.
  •  Καθαρίζω τακτικά τις εκκρίσεις του ρινοφάρυγγα πριν από τον ύπνο.
  • Το παιδί αποφεύγει τα βαριά γεύματα το βράδυ ή την μακρόχρονη παραμονή μπροστά από οθόνες προ της κατακλίσεως.

Παιδιά με μέτριο ή σοβαρό πρόβλημα, συνήθως δεν είναι δυνατόν να ανακουφιστούν μόνο με τα ανωτέρω μέτρα. Σε αυτήν την περίπτωση :

  • Χορηγούμε στο παιδί σπρέι από την μύτη (ρινικά στεροειδή) για μία περίοδο 6 εβδομάδων. Αυτό αντιμετωπίζει το «μπούκωμα» από το οποίο πολλά παιδάκια αυτής της κατηγορίας ταλαιπωρούνται. Το σημαντικότερο, όμως, όλων, είναι ότι με την αγωγή αυτή καταφέρνουμε συχνά να ελαττώσουμε σε μέγεθος τα κρεατάκια και τις αμυγδαλές του παιδιού και να «απελευθερώσουμε» τον ανώτερο αεραγωγό. Το παιδί αρχίζει σταδιακά να αναπνέει καλύτερα κατά τον ύπνο και να ροχαλίζει ολοένα και λιγότερο. Παιδιά με ήπιο ως μέτριο πρόβλημα, λοιπόν, μπορούνε έτσι να «γλυτώσουν» την εγχείρηση.
  • Περιπτώσεις μετρίου-μεγάλου βαθμού, συνήθως δεν θα αποφύγουν την επέμβαση. Εάν την αποφασίσουμε, σχεδόν πάντα θα βγάλουμε και αμυγδαλές και κρεατάκια. Εάν το παιδί μας έπασχε από αποφρακτική τύπου άπνοια, η βελτίωση είναι θεαματική από τις πρώτες κιόλας ημέρες.
  • Σε ακόμη δυσκολότερες περιπτώσεις ή σε παιδιά που πάσχουν από νευρομυικά νοσήματα, μπορεί παρά τις παρεμβάσεις να απαιτηθεί κατά τον βραδινό ύπνο εφαρμογή προσωπίδας συνεχούς χορήγησης θετικών πιέσεων που κρατούν ανοικτό τον ανώτερο αεραγωγό (CPAP). Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είναι λίγες.

Και γιατί να μην τα βγάλουμε τα κρεατάκια από την αρχή, για «να τελειώνουμε» ;

Η αδενοειδεκτομή/αμυγδαλεκτομή είναι, μάλλον, μια απλή επέμβαση (επέμβαση ωστόσο). Η λογική στην παιδιατρική είναι να ξεκινούμε πάντοτε με την ηπιότερη δυνατή παρέμβαση στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε το πρόβλημα. Δεν χρειάζονται όλα τα παιδιά επέμβαση ! Όσα μπορούν να την αποφύγουν, καλώς θα πράξουν. Τα παιδιά που έχουν απόλυτη ένδειξη για να χειρουργηθούν, να είστε βέβαιοι : Τελικώς, δεν θα το αποφύγουν… Ο ρόλος του παιδιάτρου σε συνεργασία με τον ΩΡΛ είναι να κατευθύνουν βήμα-βήμα την οικογένεια. Και να την κατευθύνουν σωστά, ζυγίζοντας κάθε στιγμή τα υπερ και τα κατά, προς όφελος του παιδιού.

Σε άλλες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα μετά την επέμβαση είναι κατώτερα των προσδοκιών. Αυτό συμβαίνει συνήθως, όταν οι γονείς «βιάζονται» να βγάλουν τα κρεατάκια του παιδιού, χωρίς να έχουν τεκμηριώσει επαρκώς την διάγνωση. Υπάρχουν άπνοιες που είναι κεντρικού τύπου (ή μικτού). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπευτική προσέγγιση είναι διαφορετική.

Και αν δεν κάνω τίποτα για όλα αυτά, τι θα γίνει ;

Τα συμπτώματα του παιδιού συνήθως κλιμακώνονται. Η κακή ποιότητα ύπνου σε συνδυασμό με την διαταραχή ανταλλαγής αερίων κατά τον ύπνο και την υποξυγοναιμία μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια προβλήματα. Ιδίως σε σοβαρότερες περιπτώσεις, μπορεί να έχουμε μακροπρόθεσμες επιπλοκές από το καρδιαγγειακό (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια – διαστολική υπέρταση), προβλήματα μεταβολισμού (παχυσαρκία – αντίσταση στην ινσουλίνη), ευπάθεια σε λοιμώξεις, διαταραχές συμπεριφοράς, νευρολογικές – αναπτυξιακές διαταραχές. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι απλό.

Δείτε Επίσης

βιβλιαριο υγ παιδιου

Τα ΣΥΝ και τα ΠΛΗΝ του νέου Βιβλιαρίου υγείας παιδιού

Το νέο βιβλιάριο υγείας παιδιού που ετοιμάστηκε το 2016 από το Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού είναι …

error: