Αρχική / Παιδί / Συμβουλές / Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά ενός δυσκοίλιου παιδιού. Συχνότητα και συμβουλές προς γονείς

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά ενός δυσκοίλιου παιδιού. Συχνότητα και συμβουλές προς γονείς

Δυσκοιλιότητα

Η δυσκοιλιότητα είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που ταλαιπωρεί αρκετά παιδιά. Λίγοι όμως είναι εκείνοι οι γονείς που θα πάνε το παιδί τους στο γιατρό, λόγω δυσκοιλιότητας. Το παιδί φτάνει στην πόρτα του παιδιάτρου, συνήθως, λόγω κοιλιακού άλγους -ενίοτε με κακή διάθεση- και όταν οι γονείς παρατηρήσουν λίγο αίμα στα κακά του. Το τελευταίο δε τους θορυβεί πάντοτε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζει ο γονιός είναι πως αν ο ίδιος δεν κάνει κάτι για να βοηθήσει το παιδί, η δυσκοιλιότητα δεν πρόκειται να εξαφανιστεί από μόνη της.

Δες ακόμα:

Φυσιολογική ανάπτυξη ακοής – ομιλίας [0-18 μηνών]. Σε ποια βρέφη πρέπει να γίνεται προληπτικός έλεγχος;

Λαρυγγίτιδα σε παιδιά: «Όταν το σκυλάκι γαβγίζει από το παιδικό δωμάτιο…»

Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου πάσχει από αποφρακτική άπνοια; Οδηγίες για μια καλύτερη ποιότητα ύπνου ;

Μωρά και κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση (ΚΟΠ). Τι πρέπει να προσέξω;

Πόσο επικίνδυνη είναι η οξεία επιγλωττίτιδα; Οδηγίες προς γονείς.

Πώς να θωρακίσετε τον παιδικό οργανισμό από τις ιώσεις: Μύθοι και Αλήθειες

Το σκάλισμα της μύτης είναι συχνό ακόμα και στα μωρά αλλά δεν είναι πάντοτε αθώο

Φυσιολογική πρόσληψη βάρους κατά τον 1ο χρόνο ζωής. Ξεγελούν οι καμπύλες ανάπτυξης;

Αν το παιδί σας εμφανίζει σημάδια δυσκοιλιότητας, συζητήστε το με τον παιδίατρο σας σήμερα. Κάθε αναβολή οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο και σε επιπρόσθετα εμπόδια για την αντιμετώπισή της. Το πρώτο βήμα στην αντιμετώπισή της είναι να κατανοήσουμε την ίδια της τη φύση.

Η δυσκοιλιότητα ορίζεται από:

  1. ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ των κενώσεων
  2. ΤΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ των κενώσεων

Συνεπώς ένα παιδί μπορεί να επισκέπτεται την τουαλέτα καθημερινά, εν τούτοις όμως να είναι δυσκοίλιο. Αυτό που πολλοί γονείς δεν λαμβάνουν υπόψιν τους, είναι πως η σύσταση των κοπράνων που βγάζει το παιδάκι βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την λειτουργία του εντέρου.

*Γράφει ο Γεώργιος Χαρίτος, Ειδικός Παιδίατρος. Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο αντικείμενο της Παιδιατρικής Πνευμονολογίας. Με εμπειρία στα χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και διαταραχές ύπνου παιδιών.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός δυσκοίλιου παιδιού;

Α. Η σύσταση και συχνότητα κενώσεων: Τα παιδάκια με δυσκοιλιότητα βγάζουν σκύβαλα, μικρά και σκληρά κακά, δηλαδή σαν βραχάκια αλλά για να χαρακτηρίσουμε ένα παιδάκι ως δυσκοίλιο, αυτό θα πρέπει να συμβαίνει για περισσότερο από 15 ημέρες.

Στον παρακάτω πίνακα οι 2 πρώτοι τύποι κοπράνων απαντώνται συχνά στα δυσκοίλια παιδιά

 

Β. Το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολία στις κενώσεις: Τα μικρά και σκληρά κακά πολλές φορές είναι δύσκολο να προωθηθούν κατά μήκος του εντέρου. Συσσωρεύονται σε συγκεκριμένα σημεία του παχέος εντέρου και σχηματίζουν κοπρανώδεις μάζες (κοπρόσταση). Οι μάζες αυτές αποφράσσουν τον αυλό και «γεννούν» κωλικοειδή άλγη στην κοιλίτσα του παιδιού. Πολλές φορές όλα αυτά τα σκληρά κακά συγκεντρώνονται στο τελικό τμήμα του παχέος εντέρου (λήκυθος) προκαλώντας μεγάλη διάταση του και έντονη δυσφορία κατά την αφόδευση.

Γ. Το παιδί μπορεί να αποβάλλει αίμα: Τα σκληρά αυτά κακά, όπως εξηγήσαμε, κατά την διέλευση τους από το έντερο, μπορεί να τραυματίσουν το τοίχωμα του. Ποσότητες (συνήθως μικροποσότητες) αίματος αποβάλλονται μαζί με τα ίδια τα κακά. Προσοχή όμως ! Το αιματάκι αυτό που θα δούμε πρέπει να είναι ζωηρό ή ελάχιστα σκούρο ερυθρό και να επαλείφει συνήθως από επάνω την κένωση. Μια κένωση με ιδιαίτερο σκούρο αίμα (ή και μέλαινα – «μαύρη»), είτε μια κένωση η οποία περιέχει ικανή ποσότητα αίματος η οποία όχι επαλείφει, αλλά είναι πλήρως αναμεμιγμένη με τα κακά του παιδιού, δεν θα πρέπει να αποδίδεται σε δυσκοιλιότητα.

Μπορεί τα παραπάνω συμπτώματα να είναι ενδείξεις για κάποιο άλλο πρόβλημα εκτός της δυσκοιλιότητας;

Ναι. Υπάρχουν παθήσεις και καταστάσεις που συνοδεύονται από δυσκοιλιότητα (διαβήτης, κοιλιοκάκη, κυστική ίνωση, μυοπάθειες, ρευματικά νοσήματα κ.α), αλλά αυτές φυσικά δεν είναι ο κανόνας. Η συντριπτική πιθανότητα είναι το παιδί μας να εμφανίζει λειτουργική δυσκοιλιότητα και αυτό είναι το πρώτο ενδεχόμενο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Ποια παιδάκια εμφανίζουν συχνότερα δυσκοιλιότητα; 

α) όσα «ξεχνούν» να πιούν νερό ή να προσλάβουν ικανοποιητικά υγρά.
β) όσα διατρέφονται με πολλά λιπαρά και λίγες φυτικές ίνες
γ) όσα πίνουν πολύ μεγάλες ποσότητες γάλακτος
δ) παιδάκια που χρησιμοποιούν συγκεκριμένα φάρμακα , κυρίως για επιληψία.
ε) παιδάκια που «αποφεύγουν» την τουαλέτα

Ποιοι είναι οι λόγοι που ένα παιδί μπορεί να αποφεύγει την τουαλέτα; 

  1. Πονάει όταν κάνει κακά (είτε γιατί έχει σκληρά κόπρανα – είτε γιατί μπορεί να έχει μια πληγούλα στον πρωκτικό δακτύλιο). Δεν πάει λοιπόν στην τουαλέτα, για να μην πονέσει. Αυτό βεβαίως, όχι απλά συντηρεί, αλλά κλιμακώνει το πρόβλημα. Όσο τα σκληρά κακά μένουν μέσα, τόσο «στεγνώνουν», γίνονται ακόμη πιο σκληρά και ακόμη πιο δύσκολο να βγουν.
  2. Γιατί κάναμε λαθάκια κατά την εκπαίδευση στην τουαλέτα και μπορεί να προκαλέσαμε δυσάρεστες εμπειρίες που γεννούν εξαρτημένα αντανακλαστικά.
  3. Γιατί άλλαξαν οι καθημερινές συνήθειες ή για ψυχολογικούς λόγους
  4. Γιατί δεν θέλει να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα του σχολείου
  5. Δεν θέλει να βγει από το μάθημα για να πάει στην τουαλέτα (το πειράζουν οι συμμαθητές του, δεν αφήνει η δασκάλα)
  6. Δεν θέλει να διακόψει το παιχνίδι του και το αναβάλλει για αργότερα.

Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω το παιδί μου ; 

Αλλαγή των συνηθειών : 

  1.  Αύξηση του ποσού του νερού και των υπολοίπων υγρών που προσλαμβάνει.
  2. Μαθαίνουμε να τρώμε μεσογειακά. Αποφεύγουμε τις λιπαρές τροφές και εισάγουμε στο διαιτολόγιο μας φυτικές ίνες.
  3. Περιορίζουμε το γάλα στα 400 ml ημερησίως, εαν το παιδί μας πίνει παραπάνω
  4. Εκπαιδεύουμε το παιδί μας για να επισκέπτεται την τουαλέτα. Ασχέτως εαν θέλει να ενεργηθεί, καθιερώνουμε μια επίσκεψη 10 λεπτών κάθε πρωί την ίδια περίπου ώρα στην λεκάνη και αφήνουμε το παιδί μας να καθήσει με ηρεμία, χωρίς να το πιέζουμε και να του ζητούμε επίμονα να ενεργηθεί. Δημιουργούμε δηλαδή μια ήρεμη ρουτίνα γύρω από την επίσκεψη στην τουαλέτα και προσπαθούμε να την τηρούμε.

Πώς μπορεί να παρέμβει ο γιατρός;

  1. Αν ο γονιός ψηλαφίσει αρκετές κοπρανώδεις μάζες, μπορεί να ζητήσει από τον παιδίατρο να αδειάσει το εντεράκι του παιδιού. Όσο οι μάζες αυτές επιμένουν, η λειτουργία του εντέρου δεν μπορεί να αποκατασταθεί ομαλά. Στην υπόθεση «άδειασμα» πρέπει να είμαστε ήπιοι. Πολλοί συνάδελφοι, ιδίως χειρουργοί, συνηθίζουν να υιοθετούν μια επιθετική τακτική με συχνά κλύσματα. Αυτό μπορεί να αποβεί βλαπτικό. Χρησιμοποιούμε αρχικά υποθετάκι γλυκερίνης το οποίο το έχουμε λιπάνει με λίγο ελαιόλαδο, βαζελίνη, ή και νερό και δίνουμε χρόνο ώστε μέσω της μηχανικής του δράσης να οδηγήσει το παιδί μας στην τουαλέτα. Η πρώτη αυτή κένωση μπορεί να είναι επώδυνη. Αν υπάρχουν πληγούλες στον πρωκτό, μπορεί να χρησιμοποιήσουμε τοπικά ξυλοκαίνη για να γίνει η διαδικασία καλύτερα ανεκτή από το παιδί μας.
  2. Από την στιγμή που το έντερο έχει αδειάσει ή σχεδόν αδειάσει, ξεκινά ένα άλλο στοίχημα : Το πώς αυτό το έντερο θα μπορεί να σχηματίζει μαλακά και όχι σκληρά κακά. Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις, από την περισσότερο ήπια της λακτουλόζης (Duphalac) μέχρι την νεότερη της PEG. Οι κοινοί παρανομαστές όλων είναι: α) Η όποια θεραπεία πρέπει να συνδυαστεί με τα μέτρα που αναφέραμε πιο πάνω.  β) Η διάρκεια της θεραπείας για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 3 μηνών.

* Απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς πρότερη έγκριση του mommyandthecity.gr 

Δείτε Επίσης

βιβλιαριο υγ παιδιου

Τα ΣΥΝ και τα ΠΛΗΝ του νέου Βιβλιαρίου υγείας παιδιού

Το νέο βιβλιάριο υγείας παιδιού που ετοιμάστηκε το 2016 από το Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού είναι …

error: